TEDxChania Backstage Stories

Created Date 22 Οκτωβρίου 2015
Category Uncategorised

Ήταν μία τρομερή στιγμή. Ήμουν με τον Πάνο και τη Δέσποινα, και για ώρες σχεδιάζαμε τον τρόπο που θα προωθήσουμε το event στα κοινωνικά δίκτυα. Η Σαμάνθα από το πρωί μέχρι εκείνη τη στιγμή παρακολουθούσε τους ομιλητές στην πρόβα τους, να επιβεβαιώσει ότι θα βγει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Οι αρχιτέκτονες, Μιχάλης, Ελένη, Μαρινέλα και Σωτήρης, εξαιρετικά συντονισμένοι (!!!) έκαναν τις τελευταίες πινελιές στη σκηνή, τρεκλίζοντας.

Ήταν 11 το βράδυ, είχαν ολοκληρωθεί οι περισσότερες πρόβες, έμεναν 2 ακόμα. Ο curator Μανώλης μιλούσε ταυτόχρονα στα τηλέφωνα, σε φωτογράφους, στη Σοφία, ενώ ο Κωνσταντής προσπαθούσε να βάλει προτεραιότητες ως venue manager. Δε θα προλαβαίναμε.

Σταυρούλα, Ιωάννα και Δήμητρα έτρεχαν με εθελοντές, με το workshop του πνευματικού κέντρου, με τα workshop της επόμενης μέρας. Η Σοφία και ο Στέλιος προσπαθούσαν να διεκπεραιώσουν ό,τι γινόταν ώστε όλοι οι χορηγοί να είναι ικανοποιημένοι με το αποτέλεσμα, να έχουμε όλα τα υλικά την ώρα που πρέπει, να έρθουν κάτι ηχεία, ενώ η Σοφία με τη Δέσποινα έψαχναν παράλληλα και για δυόσμο. Κάτι τέτοιο πήρε τ’ αυτί μου. (Και τελικά πράγματι έψαχναν δυόσμο τα μεσάνυχτα.)

Η Σταυριανή είχε αποκτήσει πέντε χέρια. Δεν την προλάβαινα. Ο Θοδωρής κολλημένος στην οθόνη του να συντονίζει slides με ομιλίες… Δε με άγχωναν αυτοί οι δύο, είχαν απόλυτο έλεγχο. Το άγχος είχε χτυπήσει κόκκινο. Όλα ήταν έτοιμα, αλλά είχα την εντύπωση πως τίποτα δεν ήταν στη θέση του.

ΘΕΕ ΜΟΥ τα giftbags. Που είναι τα giftbags! Όλα καλά με τα giftbags. Τα φυλλάδιαααα!!! Που είναι, ποιος τα έχει! Ερωτήσεις εκατέρωθεν! Που είναι αυτός; Ποιος τον είδε τελευταία φορά; Τον ψάχνουμε! Θρίλερ, αναζητώντας άτομα που ήταν μπροστά μας! «Που είναι ο Μανώλης;» ρωτούσαν το Μανώλη. Εθελοντές παντού. Εθελοντές παντού κινούνταν με την ταχύτητα του ανέμου ψάχνοντας για ένα τσιγάρο. Κανονικό τσιγάρο, προς Θεού!

Και τότε ακούστηκε μία κιθάρα από τα μεγάφωνα. Είχε ανέβει ο Γιάννης Γιαννακάκης να κάνει πρόβα. Αν και τελικά το κομμάτι δεν το είπε στην εκδήλωση. Σηκώθηκα από την καρέκλα, τα άλλα τα κορόιδα συνέχισαν να δουλεύουν. Άκουγα τη μουσική και ένιωθα να εκτονώνομαι. Πήγα στην αίθουσα ομιλιών, τον είδα να παίζει κιθάρα. Η γνωστή μελωδία του δεθυμάμαιτίτλο. Μαζί μου μπήκαν οι περισσότεροι, επιτέλους ακούστηκε λίγη μουσική! Ήμασταν οι περισσότεροι μέσα, όρθιοι και τον ακούγαμε να παίζει, χειροκροτούσαμε στο ρεφρέν, ήταν εξαιρετική στιγμή.

Τον ρώτησα ποιο είναι το τραγούδι, μου είπε, και γι’ αυτό σας το ποστάρω.

Η μουσική εκτονώνει, και το χιούμορ σώζει.

Καλά ρε μαλάκα, άλλο τραγούδι δε βρήκες να παίξεις;

ΥΓ: Το κείμενο γράφτηκε με την έγκριση του Γιάννη Γιαννακάκη, κάτι που είναι προς τιμήν του και τον ευχαριστούμε πολύ για τη συμμετοχή του στη διοργάνωση αλλά και σε αυτό το άρθρο.


https://www.youtube.com/watch?v=htKsZVDVNEs

Κατερίνα Δαμβόγλου
Παρουσιάστρια του TEDxChania
Κατερίνα Δαμβόγλου